Triumfin e njeriut doja të dija
Nuk lashë vend duke kërkuar
Nën hirin e gabimeve të mia
E gjeta aty krejt të mbuluar
Në pasqyrën e vetes i gjeta
U ndjeva i fuqishëm dhe i lire
Ka peripecitë e veta jeta
Me besim do jetojmë mirë
S’më thatë për triumfin e fatin
Pyeta hirin e tymin jo pa shpoti
Më shikuan flakur tutje inatin
Ja.Tani e themi:Fati yt je vetë ti.
Dështimi
Dihet, i hidhur është çdo dështim
Në jetë kjo provuar nga çdo njeri
Për dështimin faji mbetet jetim
Shfajsimi tij shpesh behet si fëmi
Të rrallë kryelartët që e pranojnë
Nuk hidhërohen dhe të dështosh
Disave violinat në kokë këndojnë
Se gjithnjë u dashka që të fitosh
Mësimi vjen që nga koha e vjetër
Bindje janë faktet për ty e për mua
Në një mënyrë apo në një tjetër
Dështimi, pasojë e veprimeve të tua.
Veprime e fjalë ka edhe me të dredhur
Ngjajnë gjithnjë, e shkojnë si në vaj
Uji dhe fjala janë lehtë për tu derdhur
Ruaji pa u derdhur, se s’mblidhen kollaj.
