Duhet dhe pak ,që të shpallet mëngjesi
Por varkat sërish po vonojnë
Në bregdetin e heshtur, janë shtuar njerëzit
Me hijet që mbas tyre vallëzojnë
Të gjithë kanë dëshirë , që të puthen me valët
Të çmallem me to dhe thellësitë
Më vonë , do të jetë e vështirë që të dalin
Nga vapa që djeg dhe përzhit
Ca mbetje proshute dhe ca shishe në kosha
Më tregojnë për një gosti të mbaruar
Sigurisht do ketë qenë ndonjë grup me djelmosha
Qe netët gjithmonë i gjejnë zgjuar
Tashmë që erdh koha ,të shkojnë për të fjetur
Një dhimbje i’u ulet ne sy
Ata janë krijuar të mos flasin me heshtjet
Për ta një plus nji, nuk bëjnë dy !
Nga kodrat përqark, vjen prapë erë djegësirë
Se shirat nuk duken askund
Kjo verë e sivjetshme duket kaq e vështirë
Me zheg dhe me zjarre pa fund
Mëngjesi ka ardhur ,por nuk do që të zbardhë
Rreth vetes lëviz me bezdi
Apokalipset e ardhshëm.,do vonojnë edhe pak
Dhe pse hiri i pyjeve, bie mbi ne si një shi
