Suolementi Pena Shqiptare/ Elpiola Luka: “Ngjyrë Manushaqe”

59
Sigal

Me ngjyrën e manushaqes,

vesha rrezet e diellit;

të jepnin dashuri mes paqes,

mbi re, në kupën e qiellit…

 

Me ngjyrën e manushaqes,

të purpurt ylberin e vesha;

një të puthur i dhuronte faqes

së malit, dhe shuhej nën kreshta…

 

Me petalet e mavijosura,

të qeshur e solla Pranverën…

Këto manushaqe të përsosura,

lulëzojnë në arrati me erën…

 

 

“Do Të Vijë Pranvera”

 

Do të vijë pranvera,

me sythet që gjethe blerojnë;

dhe kur degët t’i fryjë era,

ngjyrat e ylberta ajrin rrethojnë…

 

Do të vijë pranvera,

me diellin teksa akujt shkrin;

dhe malet i bën të lotojnë,

në det kohe, që pikat përpin…

 

Pranvera do të vijë,

ashtu si çdo stinë troket;

në zemër kujtimet do fshijë,

me shpirtin e çelur që pret…

 

Ashtu si vetë pranvera,

çdo shpresë vjen me lulëzim;

dhe më nuk do të rrahë era,

degët e zhveshura në harrim…