Arsimimi bashkëkohor është njëri nga segmentet kryesore në nxitjen dhe përkrahjen e zhvillimit të shoqërisë informatike
Teknologjia dhe mjetet teknologjike janë bërë pjesë e edukimit në shkolla dhe universitete me synimin e përdorimit të teknologjisë në klasa e auditore si një mjet që zhvillon, motivon dhe nxit më tej procesin e të mësuarit. Nxënësit dhe studentët nga përdorimi i këtyre mjeteve të reja teknologjike kanë përfituar aftësi kompjuterike, aftësi, të cilat do të mund t`i përdorin gjatë formimit dhe edukimit, por sidomos dhe në të ardhmen si profesionistë në vendet e tyre të punës. Shkollat dhe universitetet në sisemin arsimor shqiptar kanë krijuar një infrastrukturë teknologjike, e cila optimizon integrimin e teknologjisë në procesin edukativ. Përdorimi me efikasitet i teknologjive të reja që mbështet procesin e të menduarit te nxënësit, e studentët rrisin aftësinë e tyre për t’u përqendruar në mësim, Kjo përmirëson të kuptuarit dhe transferon përmbajtjen në një memorje afatgjatë (Reci, 2018). Duke u mbështetur në këtë arsyetim, duhet synuar që t`i kthejmë klasat, auditoret tradicionale në ambjente të konceptuara mbi bazën e teknologjisë. Ky proces kërkon që mësuesit, pedagogët të pajisen me aftësitë teorike dhe praktike të duhura teknologjike, pra që të mësojnë e aplikojnë me kompetencë mjetet e reja teknologjike që mbështesin procesin e mësimdhënies dhe të nxënit në mënyrë progressive sipas kurrikulave. Ja disa nga teknologjitë që mësimdhënësit duhet të përdorin kompjuterin: Shihet si një nga teknologjitë më të nevojshme në fushën e mësimdhënies, deri para pak kohësh ai konsiderohej si një risi, tashmë ai është i domosdoshëm për shkak të orientimeve teknologjike që kanë përfshirë mësimdhënien (Reci, 2018; Atteëell,P.Battle 1999). E ardhmja e edukimit (Ëarschauer,2010) Zhvillimi i shoqërisë informatike paraqet një nga detyrat prioritare të të gjitha qeverive botërore. Nuk ka dyshim se arsimimi është njëri nga segmentet kryesore në nxitjen dhe përkrahjen e zhvillimit të shoqërisë informatike, edhe atë në dy aspekte. Mësimi online është në thelb një formë e të mësuarit elektronik që jep arsimim përmes internetit në vend të një klase konvencionale. Megjithëse mësimi zhvillohet përmes aktiviteteve në internet, të tilla si leximi i teksteve ose shikimi i videove mësimore, studentët ende duhet të kryejnë teste dhe detyra në mënyrë që të vlerësojnë njohuritë e tyre. Mësimi në internet është më i pavarur dhe nuk kërkon që ju të jeni në një vend të caktuar në një kohë të caktuar. Ky fleksibilitet e bën arsimin më të arritshëm për njerëzit, që jo domosdoshmërisht mund të jenë në gjendje të marrin një kohë të madhe për të ndjekur mësimet.(Ëarschauer and Matuchniak 2010). Shkrimi i dorës është i rëndësishëm për studentët për dije të qëndrueshme teorike dhe shprehi praktike të vetëdijshme të cilët mund të mbrojnë të ardhmen me formim dhe edukim më të konsoliduar.Pedagogët dhe prindërit të dy pajtohen që pajisjet e teknologjisë pengojnë zhvillimin e aftësive të shkrimit me dorë, të cilat do të jenë akoma një aftësi e rëndësishme në të ardhmen. Kjo vlen të përmendet pasi hulumtimi nga Scientific American (2014), tregon se përfitimet e shkrimit janë më të larta se shtypja për mbajtjen e kujtesës, krijimtarinë, mendimin kritik dhe aftësitë e zgjidhjes së problemeve.
A janë përshtatur metodat e mësimdhënies për të reflektuar studentët e sotëm?
Pothuajse gjysma e pedagogëve (48%), dhe një përqindje pak më e lartë e prindërve (57%), pajtohen që metodat kryesore të mësimdhënies kanë ecur me nxënësit dhe studentët e sotëm. Sidoqoftë, pedagogët dhe prindërit kanë më pak të ngjarë të bien dakord që objektivat shkollorë kanë ecur e ecin me stilet e të mësuarit edukatorët- 34%, prindërit 47%. Perceptimet se performanca dhe sjellja e studentëve janë në rënie. Perceptimet e përgjithshme tregojnë se performanca e studentëve në numërim dhe shkrim e këndim si dhe sjellje ka rënë gjatë dhjetë viteve të fundit. Pedagogët janë veçanërisht të shqetësuar me rënien e sjelljes së studentëve me 59% që do të thotë se tani është jo me kërkesat bashkëkohore. Vetëm 6% e arsimtarëve dhe pedagogve mendojnë se- sjellja e nxënësve dhe studentëve është më e mirë tani sesa dhjetë vjet më parë, krahasuar me 23% të prindërve. Në këtë kontekst, për më tepër, pak më shumë se gjysma e arsimtarëve (49%), dhe më shumë se dy në pesë (44%) prindërve besojnë se performanca në shkrim e këndim është më e keqe. Perceptimet në lidhje me nivelet e numërimit nuk shkojnë shumë më mirë. Megjithëse hulumtimi tregon se, shkollat, fakultetet janë shumë më të mira në angazhimin me nxënësit dhe studentët e stilet e tyre të larmishme e të të nxënit. Perceptimet e nxënësve dhe studentëve në lidhje me performancën mbi arsimtarët dhe pedagogët nisur dhe nga opinionet e prindërve në përgjithësi është e mirë, por nisur dhe krahasuar me atë çfarë kërkohet në ecurinë arritjet bashkëkohore të qytetërimit Perëndimor.
Përfundime, rekomandime
Si përfundim, epoka dixhitale ka ndikuar ndjeshëm në mirëqenien psikologjike të studentëve, duke riformuar shëndetin e tyre mendor, zhvillimin e tyre konjitiv, dhe ndërveprimet sociale dhe marrëdhëniet me njëri-tjetrin. Prania e përhapur e teknologjisë në jetën e studentëve sjell mundësi dhe sfida të reja, duke e bërë thelbësore trajtimin e këtyre ndikimeve të rëndësishme, të cilat prekin jo vetëm aspektin psikologjik, por dhe aspekte të tjera të jetës. Duke kuptuar efektet psikologjike të epokës dixhitale, njerëzit me autoritet mund t’i mbështesin më mirë studentët në menaxhimin e eksperiencave të tyre dixhitale. Efektet psikologjike të trajtuara përfshinin shumë anë të ndryshme, si stres dhe ankth të shtuar për shkak të mbingarkesës së informacionit dhe presionit për t’u përshtatur me të tjerët në internet. Ndikimet konjitive si vështirësia në përqëndrim, probleme me kujtesën dhe implikime tek të mësuarit, dhe rënia e mundshme e aftësive e të menduarit kritik janë gjithashtu shqetësime të dukshme. Nga pikëpamja sociale, u vëzhgua se dixhitalizimi mund të çojë në ndjenja vetmie dhe izolimi, pavarësisht nga ndërveprimet e shumta virtuale, duke përbëre shqetësim dhe në ndjenjat e përkatësisë dhe formimit të identitetit, komponentë të rëndësishëm në zhvillimin psikologjik të moshës studentore. Përfundimisht, nxitja e një qasjeje të ekuilibruar ndaj përdorimit të teknologjisë është thelbësore për promovimin e mirëqenies dhe suksesit të përgjithshëm të studentëve. Duke krijuar mjedise mbështetëse dhe duke i pajisur ato me aftësitë e nevojshme për të lundruar në peisazhin dixhital, studentët mund të lulëzojnë si në jetën e tyre akademike, ashtu edhe personale, të përgatitur për një të ardhme ku teknologjia është një pjesë integrale por e menaxhueshme e ekzistencës së tyre. Avantazhet e Diçitalizimit në procesin mësimor:
Përmirëson produktivitetin e mësimit. Zhvillon bibliotekat online. Promovon mësimin në distance. Lehtëson mësimin e nxënësve me nevoja të jashtëzakonshme. Krijon klasa virtuale. Rrit njohuritë dhe aftësitë për dije të qëndrueshme dhe shprehi praktike të vetëdijshme. Krijon mjedise për mësimin gjithpërfshirës. Zhvillon aftësitë e bashkëpunimit në komunikim. Zgjith më shpejt dhe saktësisht sfidat në fushën arsimore.
Rekomandime
Teknologjitë dixhitale janë shfaqur si shpëtimtarja e arsimit në kohë kritike. Kjo krizë globale ka nxjerrë në pah nevojën për t’u integruar ndërkombëtarisht në sistemin arsimor. Teknologjitë dixhitale ndihmojnë në zhvillimin e aftësive që do të kërkojnë performancë profesionale të studentëve, të tilla si zgjidhja e problemeve, krijimi i strukturës së të menduarit dhe të kuptuarit e procesit. Ata po përgatiten gjithashtu për një të ardhme më të paparashikueshme dhe në ndryshim, në të cilën teknologjia do të luajë një rol kritik.
