Ajo vjen si një hije,
figurë e drithëruar pa formë,
përtej një xhami të avullt
gjymtuar nga fati,
vjen e errët, me lotin që ende shndrit.
ajo vjen si një lule e tharë dhe e nxirë anemone
dhe shkel në hapësirat gjithë gropa të dhimbjes,
krehur keq nga era e marrë
kafshuar nga zia,
ajo shkon me një shpirt që nuk pulson
por veç dergjet mes njëmijë plagësh dhe fjalësh të pathëna!
Shkon s’dihet nga!
Ikën s’dihet ku,
si një hënë e kafshuar
flakur nga toka dhe dielli në njëmijë udhëkryqe…
Burri i saj tashmë ka vdekur!
