Ku po shkon, o partisan?
Tek kaloja rrugës për në Pezë
tok me kryeplakun ters Hasan,
erdhi fluturimthi si një shpezë
kënga “ Ku po shkon, o partizan”.
E këndova rrugës për në Pezë
duke vërshëllyer pak nga pak.
Kryeplaku ters filloi të qeshë,
kryeplaku ende s’ishte plak.
Unë i fola rrugës për në Pezë
vrenjtur kryeplakut ters Hasan:
“ Asnjë kryeplak s’guxon ta qeshë
këngën “Ku po shkon, o partizan”.
I tregova rrugës për në Pezë:
“ Kur në luftë derdhej zjarr e gjak,
partizani s’ecte asnjëherë
nëpër shtigje me një kryeplak!
Por tani po ecim për në Pezë
bashkë kryeplak e partizan,
veçse goja jote mos përqeshë
këngën partizane, ters Hasan”!
S’dinte se në luftë ish fjalë e zezë;
fjalë e turbullt, fjala kryeplak…
Heshti kryeplaku gjer në Pezë
dhe pastaj tha: “ Të mërzita pak”…
Ndala nën një strehë atje në Pezë,
psherëtiva si një gjysh në prag.
Kënga më vërtitej si një shpezë:
“ Ku po shkon, o partizani plak!…”
Qielli kishte re dhe toka vesë.
1996
