Dekorimi: Luan Shatku, modeli i basketbollistit shqiptar

97

 LUAN SHATKU

 MODELI I BASKETBOLLISTIT  SHQIPTAR

(Homazh me rastin e 33 -vjetorit të  ndarjes nga jeta të sportistit të shquar Luan Shatku)

Biografia e basketbollistit dhe pedagogut Luan Shatku

Luan Shatku, lindur në Tiranë më 21.09.1937,  nga prindër me prejardhje nga Dibra e Madhe. Basketbollist dhe intelektual i shquar, pedagog dhe arsimtar  i dalluar. Që në fëmijëri, u shqua për shtatin e tij të lartë që i ngjante gjyshit të tij, Izet Shatkut (Dibra) jo vetëm nga bukuria, por dhe zgjuarsia që e karakterizonte. Ky shtat dhe përgatitja e tij tekniko-fizike do ta kurorëzonte atë në majat e elitës së baskebollit shqiptar ndër vite. Pas vitit 1947, ai dhe familja e tij do të dëboheshin në qytetin e Shkodrës, si shkak se gjyshi i tij, Izet Shatku (Dibra), e dy xhaxhallarët e tij, Faik Shatku dhe Komandanti Shefki Shatku do të quheshin si “Ministra në qeveritë e Mbretërisë Shqiptare”. Ndërsa babai i tij Qemali, do të etiketohej si eksponent i Ballit Kombëtar. Për këtë qëllim këto pasoja do t’i vuante e gjithë familja Shatku,  ndër vitet e komunizimit, si dhe vetë sportisiti i ri Luan Shatku, i cili nuk do të lejohej të luante pas disa viteve në takimet sportive jashtë shtetit, përveçse në një kompeticion sportiv ndërkombëtar të 1961, në Bullgari. Do të preferonte të mbante në fanellën e tij numrin 6. Në Shkodër ai përfundoi gjimnazin me rezultate të shkëlqyera.

Pavarësisht nga prapavija politike, shkodranët e donin dhe e vlerësonin talentin e Luanit si dhe përgatitjen e tij në ngritje. Në vitin 1953 u shfaq për herë të parë si lojtar baskebolli me ekipin e “Vllaznisë”, u dallua për fizikun e tij të përshtatshëm nga trajneri i skuadrës së parë për meshkuj Esat Harxhi. Ishte ky trajner, që e tërhoqi Luanin në ekipin e të rriturve të Shkodrës. Kështu u hap prespektiva që Luani të ishte ndër lojtarët më të dalluar të “Vllaznisë”. Trofeu i parë për kupën e Republikës u fitua në vititn 1957 dhe më pas në vitin 1959, në finalen e Spartakiadës së Parë Kombëtare, kur Luani së bashku me lojtarët, Skënder Osmani, Esat Harxhi, Zyhdi Çoba, Niazi Lleshi, Renato Radoja, Ali Quku, Filip Guraziu, Adem Fishta etj. ishin pjesë kompakte e ekipit të “Vllaznisë”.

Raportet e tij me sportin, fushën e basketbollit  dhe  kolegët

Në vitin 1961 për herë të parë merr pjesë në Ballkaniadën e parë të Basketbollit për meshkuj në Sofje të Bullgarisë, ku do të spikaste për lojën organizative të tij dhe sinergjitë ndaj lojtarëve të përfaqësueses Shqiptare. Së bashku me themeluesit të basketbollit shqiptar si trajnerët: Naim Pilku, Feti Borova, Astrit Greva, u bënë përpjekje të vazhdueshme dhe intensive që Luani të vinte në mesin e viteve 60’ dhe të luante në ekipet kryeqytetase si lojtar qendër, çka i mungonte atëhere ekipeve me emër. Duke qenë se në vitin 1963, ai u thirr për të kryer shërbimin ushtarak në kryeqytet, u përfshi në skuadrën e përfaqësuesve të ekipit të “Partizanit” i cili drejtohej nga trajneri i mirënjohur, Astrit Greva. Në ekipin e “Partizanit”, të cilit do t’i rikthehej titulli kampion në basketboll në vitin 1964, ku Luan Shatku, do të dallohej në veçanti si qendra kryesore e lojës, ishte kapësi më i mirë i topave në tabelë duke lënë gjurmë tek kjo skuadër. Në vitin 1965,  përfaqëson ekipin  kombëtar në Ballkaniadën e Basketbollit në Tiranë, ndërsa po në këtë vit do të luante me ekipin e “Partizanit”  në  krah të mikut dhe kolegut të tij të baskebollit, tepër i ri atëhere, të mirënjohurit Agim Fagu.

I madhi i basketbollit Shqiptar, Agim Fagu, do të citonte në një kumtesë për mikun e tij Luan Shatku se: “Ndodh shpesh që disa të vërteta t’i dëgjosh nga të tjerë. Për mua është fat që këtë të vërtetë ta kem njohur vetë, kështu që kam të drejtë t’jua tregoj të tjerëve. Kundërshtarët i druheshin Luanit, ndërsa shokët e ekipit i gëzoheshin fatit që ai ishte i tyre; unë hamendësoja se sa i ashpër dhe i rëndë duhet të ishte ai në jetë. Pas 2-3 vjetësh fati na bashkoi me mirëdashje.”

Pas një periudhe të suksesshme me ekipin e “Partizanit”, ai kthehet në qytetin e Shkodrës, e shërben si lojtar qendre me po aq rendiment si tek ekipi i “Partizanit”. Merr pjesë në kompeticionet ndërkombëtare në vitet 1965-1966-1968. Fatkeqësisht, pas vitit 1969, Luani nuk pati vazhdimësi në ekipin kombëtar, jo se nuk e meritonte,  as për arsye se ishte i paaftë,  por për arsye të klimës politike, e cila sa vinte dhe ashpërsohej më tej. Krahas basketbollit Luani ka qenë dhe një student shumë i mirë. Pas përfundimit të Institutit të Lartë në Shkodër ai emërohet pedagog  matematike në këtë Institut. (sot Universiteti i Shkodrës “Luigj Gurakuqi”).

Luan Shatku,  dinte të koordinonte marrëdhëniet shoqërore mes kolegëve, miqve, kundërshtarëve të lojës, gjyqtarëve dhe sportdashësve, e për këtë arsye ai gëzonte një respekt të veçantë nga ana e komunitetit të basketbollit. Në rrethanat e kohës, por dhe të zhgënjimeve,  duke qenë se iu mohua e drejta që të përfaqësonte  ekipin kombëtar në aktivitetet ndërkombëtare, Luan Shatku u shkëput nga sporti i baskebollit por, duke lënë si pasardhës të tij një tjetër sportist  të talentuar të birin, Altin Shatku, i cili luajti basketboll me ekipin e “Vllaznisë” dhe më pas me “Tiranën”, si dhe pas viteve 1990 jashtë Shqipërisë, në Greqi, në Suedi, Gjermani dhe Australi. Në fund të vitit 1999, nga Ministria e Kulturës, Turizmit, Rinisë dhe Sporteve në  prani të Kreut të Shtetit me një ceremoni soleme u nderuan dhe u lauruan një grup i madh sportistësh, trajnerësh, specialistësh-nga më të shquarit e sportit, me medaljonin “Nder i Sportit Shqiptar”.

Midis tyre jane mjaft sportistë dibranë dhe bij dibranësh, madje emra sugjestionues, të nderuar e të respektuar në mbarë vendin dhe më gjerë si: Irfan Tërshana, Belul Hatibi, Ismet Bellova, si dhe mjeshtrat e mëdhenj: Naim Pilku, Feti Borova, Astrit Greva dhe Luan Shatku.  Luan Shatku u nda nga jeta në moshë të re, duke lënë pas një emër shumë të njohur dhe të vlerësuar në historinë e komunitetit të basketbollit shqiptar, si dhe në të gjithë rininë e Insitutit të Lartë ku ai shërbeu si pedagog.

Luan Shatku do të largohej nga jeta në moshën 50- vjeçare,  më 15 korrik të vitit 1987.  Ai është konsideruar nga kolegët, miqtë dhe specialistët e sportit si TITAN i basketbollit shqiptar.

Përgatiti:

Dëfrim Methasani

Dr. Saimir Shatku