Apelim nga biri i dëshmorit, Familja e Dëshmorit: “Dëshmorët nuk e dhanë jetën, gjakun për këtë Shqipëri! Isuf Danaj sa i nderuar dhe i frymëzuar nga misioni i tij, i publikuar në faqet e shtypit, në 80 vjetorin e tij si mësues, misioner dhe në elitën e emigracionit, aq edhe i lënduar, në këtë moshë, në këtë fund viti kur sheh dhe kujton vargjet e hershme të Naimit të madh:
“Manushaqe bukuroshe,
pse si ngre kryet përpjetë,
po rri e mpirë e qetë?…
E lëndojnë ish- mësuesin, birin e dëshmorit edhe në këtë moshë, e cila e nderoi ish-mësuesin dhe emigrantin për kontributin e tij, vlerat njerëzore dhe jo vetëm, në faqet e saj për lexuesit, sa i ekzaltuar, gati dhe të ‘protestone’: Na ‘kishte shpëtuar’ qëndrimi i tij i prerë si qytetarë, intelektual, por edhe si bir dëshmori. Jam në opozitë me pushtetet,edhe me pushtetin e radhës. Sepse dëshmorët dhe heronjtë, bijtë e bijat e kombit shqiptarë, nuk e dhanë jetën për këtë Shqipëri, për këtë Atdhe që e kanë berë derexhe këta të pa atdhe. Babai e la jetim 3 vjeç dhe ai u rrit në Atdheun e tij. Këta të sotmit e kanë lënë edhe në këtë moshë, jetim, “qyqar” dhe jo vetëm këtë, po gati gjithë shqiptarët pa Atdhe. 5 fëmijët e tij të rritur dhe të selitur kanë marë arratinë, rrugët e botës.
Të përzgjedhurit për përfaqësim të sovranit në tempull ku ka bërë vaki të zgjidhen nga Portali. Kjo taktikë është pjesë e strategjisë për të kapur pushtetin e nesërm nga njerëzit e lidhur me pushetetin e krimit.
Militantët e verbër zbarzjen e vendit e quajnë emigrimin: “Për një jetë më të mirë”. E cila rezulon se në vendin e tyre nuk kanë asnjë mundësi për të jetuar. Largimi i tyre, kërkimi nëpër rrugët e botës nuk është sipas kaplloqes së militantëve të verbuar, të cilët mbajnë në mjerim jo vetëm veten e tyre, por edhe fëmijët e breza të tërë në mjerim. Kjo është vota qorre, vota e instiktit… Bëmat dhe gjëmat nuk kanë të numëruar, s’kanë molloisur. Në tregun e ditës janë hedhur zgjedhja deputetëve nga portali “Deputetit që duam”. Shqiptarët, e veçmas ata që janë ankuar edhe të portali parardhës “Shqipëria që duam” e kanw parë me sy mashtrimin më të ulët të qeverisjes edhe në rastet kur e verifikojnw, nxjerrin edhe vendime dhe mashtrojnë me mos zbatimin, me shkelësilt e ligjeve, në krah të grabitqarëve që i ka cilësuar edhe portali: “Shqipëria që duam” . Zgjedhja e përzgjedhja e kandidatëve për deputet është një zaptim tjetër i pushtetit duke zgjedhur nga tufa e hajdutëve dhe kopeja e kriminelëve ,të cilët i zgjedh me dorë dhe u vë syrin lideri kalanderi. Nëpërmjet portalit çdokush mund të aplikojë për punësim e jo për tu zgjedhur në tempullin e shenjtëruar të sovranit, të poshtëruar e dhunuar nga krimi. Të përzgjedhurit për përfaqësim të sovranit në tempull ku ka bërë vaki të zgjidhen nga Portali. Kjo taktikë është pjesë e strategjisë për të kapur pushtetin e nesërm nga njerëzit e lidhur me pushetetin e krimit. Por edhe protesën e madhe dhe pakënaqsinë e madhe brenda sektit të Rilindjes, sepse nga radhët brenda saj nuk pranojnë të garojnë , e tw futen në stallën e krimit, e për rrjedhojë të këtij vakumi lideri-kalanderi i drejtohet Portalit. Përfaqësues i pushtetit, duhet të njihet nga shoqëria, të ketë kontribute të shpalosura, nivel intelektual, aftësi e për të dëgjuar dhe zotësi për të organizuar e drejtuar me shpirt, ndjeshmëri e dhimbsuri njerëzore. Të njihet në ambientet e komunitetit për kontribute mbi të tjerët edhe në radhët e subjektit Politik e jo “Mer nga dhitë e bëjë Zabit”, siç po ndodh edhe me aplikimin e ‘rilindjes’ me njerëz që si njeh mëhalla, pa asnjë kontribut të shpalosuar, t’i zgjedh ‘Lider-Kalanderi’ nga Portali “Deputeti që duam” e përkthyer “Deputeti që s’duam”. Të ishtE gjallë edhe im atë që ra Dëshmor për Atdheun dhe të shihte Atdhen në këto ditë të mjera, do ta bënte hash edhe gjakun e tij thotë i pikëlluar. Edhe ai ka mbetur vetëm me bashkëshorten e tij, në moshën e tretë shikojnë ëndërra çdo natë fëmijët e tyre. Kjo është drama më e madhe që nuk po i vihet fre, por i kanë këputur frerët…
“Dëshmorët nuk e dhanë jetën, gjakun për këtë Shqipëri”.Ata e ëndërruan lule, si gjithë lulet e tjera. Po Shqipëria ka mbetur si guri në rrokullimë, e rrethuar nga pjesa shqiptare, e kurrë si shqiptarët! Këto standarde, krimi, krizë ekonomike, pasiguri, pa Gjykatë Kushtetuese, me pushtetin lokal të vjedhur etj, nuk i kanë as shqiptarët e Kosovës, as shqiptarët e Maqedonisë, as shqiptarët e Malit të Zi, e kurrë vendet fqinje.
Militantët e verbër zbarzjen e vendit e quajnë emigrimin: “Për një jetë më të mirë”. Rezulon se në vendin e tyre nuk kanë asnjë mundësi për të jetuar. Largimi i tyre, kërkimi nëpër rrugët e botës nuk është sipas kaplloqes së militantëve të verbuar, të cilët mbajnë në mjerim jo vetëm veten e tyre, por edhe fëmijët e breza të tërë në mjerim me votën e tyre.
Tufa me kusarë dhe kopeja me kriminel, kanë marrë yrysh, shtohen në numër e rasat. Udhëheqës është ai personalitet që parashikon dhe parandalon çdo lloj krize. Udhëheqës formohet ai që nuk nxjerr plumba nga goja, nuk prodhon helm nga shpirti. Është ai dhe mbetet ai që nuk mendon e nuk synon pushtetin e tij të sotëm, por synon të nesërmen e tij që të mbetet në tempull si shërbëtor i vendit të tij. Udhëheqës janë dhe mbeten ata që skuqen në surrat , edhe për çdo gabim të të tjerëve, për ata që i ka zgjedhur rreth vetes.
Një njeri, burrëror, sinixhi, udhëheqës e çmon dhe e përcakton qysh nga më elementaret: Veshja, gjuha, sjellja, harbutëria! E dallon dhe e çmon si: Prind, gjysh, bashkëshort, familjar dhe mik .
Aristoteli i madh grek ka thënë: “E kam mik Platonin, po më shumë dua të vërtetën”!
Kur bashkëbiseduesi ja thotë këtë model dje edhe Agron Kalos, ky i përgjgjet: “Jemi shumë larg”. Po pse të rrim larg e të mos u afrohemi, pse të mos u referohemi, e frymëzohemi nga modele të përparuara, pse të mos bëjmë hapa përpara”?!
“I thua po kujt ja thua”- thotë një fjalë e moçme. Nga të prapambeturit vjen Përparimi? Ndërsa Pëllumbi dhe Tani japin modelin e munguar të shoqërisë, për ‘Shqipërinë që duam’! Njeriu duhet të vetpastrohet, të transformohet, të kontribuoj me transformimin dhe transferimin e votës, për transformimin e shoqërisë dhe të qeverisjeve.
Tw hidhet tw dorwheqje jo kokwheqje. Të luftojmw dhe të ndëshkojmë grabitqarët. Të ndëshkojmë kusarwt, apo të shtojmë zagarët e tyre ka qenë e detyrueshme.
