Suplementi Pena Shqiptare/ Bedri Alimehmeti: Duke kërkuar “Djemtë e rrugës Pal”

91

Errësira

tok me zhurmën e natës budapestiane

kishte shkarë

mbi rrjedhën e Danubit.

Vendin e saj pa u ndjerë

po e zinte tyli i mjegullës së agut

që sapo kish nis të davaritej.

Ecja nëpër “Ulloi Ut”1)

i bindur katërçipërisht

se po shkelja mbi gjurmë

të “Djemtë e rrugës Pal”.

“Nemecek!” – desh i thirra një djaloshi,

që humbi në atë fushë plot me caracë!

E çuditshme nuk e kisha menduar

që do të kishte diçka të përbashkët

kjo lagje vjetër e Budapestit

me mëhallën time në Tironë,

që nuk është më.

Më tej nën themelet e atyre godinave

thua të ketë qenë

ai shesh plot pemë,

një labirint i vërtetë

të cilën e mbrojtën me gjithë zemër,

nga këmishëkuqtë e Ceko Arcit

“Djemtë e rrugës Pal”

me në krye kapitenin Boka,

nën kapitenët: Ksobakos, Gareb, Kselin, Kolnin edhe me të vetmin

ushtar të vërtetë, besnik

të paepurin Nemecek.

Fëmijëria,

më të bukur kohë në jetë,

nuk besoj të ketë kaluar njeri.

Faleminderit Ferenc Molnar.

Libri yt si një busull magjike

na orientojë nëpër dallgët e jetës

për të gjetur mënyrën e duhur

si duhet jetuar ajo.

Dhe unë në të parin mëngjes,

që u ndodha në Budapest

“Djemtë e rrugës Pal”

i gjeta të bronzuar

në një nga trotuaret e saj.

Memories së Budapestit i qe shtuar

edhe një element historik i pavdekshëm.

Budapest, korrik 2004

 

1)-Bulevard në Budapest, një nga rrugët e hershme në lagjen më të vjetër të qytetit.